Haber
Birliğin 2004’teki sekiz eski komünist ülke, Güney Kıbrıs ve Malta ile on yeni üyeli genişlemesinden sonra “eski” 15 AB ülkesinden İrlanda, İsveç ve İngiltere emek piyasalarındaki tüm kısıtlamaları kaldırmıştı.
Diğer AB üyeleri durumu kontrol altında tutarken farklı düzeylerde kısıtlamalar uygulamaya devam ediyor. Komisyonun dün yayımlanan raporunda genişleme sonrası işçilerin birlik içerisinde serbest dolaşımının etkileri üzerine ayrıntılı bir analiz yer alıyor.
15 AB ülkesinden çoğu giderek yaygınlaşan yeni göç dalgalarının bu ülkelerde iş kaybına yol açacağı yönündeki endişelerini dile getirseler de Komisyon raporu bu ülkelerin emek piyasalarının göçmen işçiler tarafından herhangi bir ciddi rahatsızlıkla karşılaşmadıklarını ortaya koyuyor.
Aslında Komisyon dolaşım halindeki işçilerin son yıllarda ekonomik büyümenin sürdürülebilmesine önemli katkıda bulunduklarını çünkü zengin üye ülkelerde bu tür işçilerin fazla talepte bulunmaksızın emek piyasasındaki kayıpları giderdiklerini ileri sürüyor. Bu bağlamda, raporda “Yeni üye ülkelerden gelen işçilerin en fazla göç alan ülkelerde dâhil olmak üzere yerel işçilerin maaşlarının kayda değer biçimde aşağı çekilmesine sebep olduklarına elde pek az delil mevcut,” bilgisine yer veriliyor.
AB İstihdam, Sosyal İşler ve Fırsat Eşitliği Komiseri Vladimír Špidla, “Bu tür göçlerin arz talep kuralları tarafından belirlendiğini” belirtiyor.
Tüm ülkelerin iç pazarlarını açmalarının aslında iyi bir şey olduğuna işaret eden komiser işçilerin serbest dolaşımının AB’nin temel haklarından biri olduğunu hatırlatıyor.
Špidla’ya göre, bazı durumlarda konut ve çocuk bakımı gibi konularda sorunlarla karşılaşılsa da Avrupa emek piyasasında bugüne kadar genelde hiçbir problem yok.
Dışarıdan gelen işçi sayısı AB’li göçmen işçi sayısından yüksek
Eurostat tarafından 2006’ya yapılan bir analiz ise AB ülkelerine yerleşen üç milyon yabancı göçmen işçinin 27 üyeli birliğin göçmen işçi nüfusunun yüzde 40’ını oluşturduğunu ortaya koyuyor.
Dolayısıyla göçmen işçilerin büyük bir çoğunluğunun AB dışından geldiği anlaşılıyor. Geriye kalan yabancı göçmen işçi nüfusunun (yüzde 60) ise neredeyse Asya, Amerika ve Afrika ülkelerinden gelenler arasında eşit bir dağılım (yüzde 15) gösterdiğine işaret ediliyor.
En fazla göç alan AB ülkeleri Lüksemburg, İrlanda, Güney Kıbrıs ve İspanya. En fazla yabancı işçi göçü alan AB ülkeleri ise yaklaşık 290,000 kişi ile Polonya ve yaklaşık 230,000 kişi ile Romanya.
Ekonomi yavaşlarken göç de hız kesti
İlginç bir şekilde, Komisyon raporu AB’de iç göçün hâlihazırda doyma noktasına geldiğine işaret ediyor.
Špidla bunun iki sebebi olduğunu düşünüyor: Birincisi üye ülkeler arasındaki gelir farkının giderek azalmasıyla göç yavaşlayacak ve işçiler kendi ülkelerini terk etmenin pek fazla bir getirisi olmadığını düşünecekler. İkincisi ise halen devam etmekte olan ekonomik kötüye gidiş. “Birçoğu ya kendi ülkelerine geri dönecek veya ekonomik durumu daha kötü olan bir ülkeye zaten gitmeyecek,” diyen istihdam komiseri AB içi işçi göçünün artık doyma noktasına geldiğini belirtiyor.
AB ülkeleri ortak muhaceret politikasından yana
Benzer bir gelişme ABD merkezli Alman Marshall Fonu tarafından yapılan çalışmada ortaya çıktı. Buna göre, AB vatandaşlarının büyük bir çoğunluğu AB düzeyinde bir göç politikasından yana.
Ancak yine de bu konuda üye ülkeler arasında açık farklılıklar gözleniyor. Araştırma Fransız, Alman ve İtalyanların çoğunun bu konuda ortak bir göç politikası belirlenmesi için yetkinin AB’ye devredilmesine hazır. İngilizlerin ise yalnızca yüzde 28’i bu alanda ortak bir politika belirlenmesinden yana. Hollanda ve Polonya’da ise görüş farklılıkları mevcut.
